第七章 突如其来的危机
钱不是万能的。王磊这话是说给自己听的。他瘫在破旧的出租屋地板上,后背跟坐在钉板上的感觉没啥区别。窗外的霓虹灯惨白惨白的,映得他脸上脏兮兮的,嘴角还挂着一丝嘲讽。
voordat hij wist waar hij naartoe ging, kreeg hij een telefoontje. de stem van de oostersprachige man luisterde aan orde, maar de man luisterde aan een ander. de man liet het lijden van de man. de man liet de man zien. de man liet de man zien. de man liet de man zien dat. de man liet de man zien dat. de man liet de man zien dat. de man liet de man zien dat. the man saw that the man was happy. the man saw that the man was happy. the man saw that the man was happy. the man saw that the man was happy. the man saw that the man was happy. the man saw that the man was happy. the man saw that the man was happy.
王磊心里骂了一句,这系统有点傻啊,发个消息还这么多广告。不过话说回来,这系统确实是他目前唯一的指望了。系统空间里,王磊看着那些虚拟的身影,心里有点发毛。
突然,王磊感觉身体一轻,眼前的景象瞬间变了。王磊揉了揉眼睛,发现自己正站在一张操作台上。四周是一溜排的显示屏,屏幕上花花绿绿的,各种数据弹来弹去。
"王磊,你醒了?"一个穿着白大褂的医生走了过来,脸上带着一丝关切。
王磊这才反应过来,自己竟然在一个医院里。他挣扎着坐起来,问道:"这是怎么回事?








